ณ ถิ่นเก่า  เล่าขาน  นามลาซาล
ยังดังก้อง  กังวาล  ยามคิดถึง
แสนห่วงหา  อาวรณ์  จรคำนึง
อารมณ์ซึ้ง  ตรึงตรา  พาเศร้าใจ
    แม้จะรู้  ว่าวันหนึ่ง  นั้นต้องจาก
แต่ยามพราก  ยากนัก  ทำสดใส
เพราะต้องลา  เหินห่าง  ต่างกันไกล
แต่ดวงใจ  ยังคงใกล้  ไม่ลับลา
    ลานลั่นทม  รวมใจ  ให้ใฝ่ฝัน
ทุกคืนวัน  อยากคืน  กลับไปหา
คิดถึงเรื่อง  เก่าเก่า  เล่ากันมา
กาลเวลา  ผ่านไป  ไม่ลืมกัน
    มีโอกาส  ยามใด  ขอสัญญา
ว่าจะกลับ  ไปหา ดั่งที่ฝัน
เพราะในใจ  ยังคิดถึง  อยู่ทุกวัน
เรานั้นยัง  มีเลือด  สีเหลืองแดง...


                            .....สุวรรณกาล